Nieznaczne ilości narkotyków – czyli jakie?
Przez nieznaczne ilości narkotyków najczęściej rozumiemy taką, która pozwala na jednorazowe odurzenie się ich posiadacza. Jest to zagrożone karą do 3 lat pozbawienia wolności, chyba że sąd uzna zdarzenie za przypadek mniejszej wagi, co przekłada się na mniejszą odpowiedzialność karną. Wówczas karą może być grzywna, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności do roku.
Sądy nierzadko umarzają postępowanie wobec osób posiadających nieznaczną ilość narkotyków. Taką możliwość daje art. 62a Ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz przepisy ogólne prawa karnego.
Przestępstwa narkotykowe
Ustawa o przeciwdziałaniu narkomanii reguluje kwestie zwalczania nielegalnej produkcji i dystrybucji narkotyków oraz terapii psychiatrycznej dla osób uzależnionych od środków odurzających, a także reguluje zasady dostępu do środków i substancji odurzających oraz odpowiedzialność karną i administracyjną za naruszenie przepisów. Znajdziemy tam opis przestępstw narkotykowych. Należą do nich:
- Art. 53 – Wytwarzanie lub przetwarzanie środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej,
- Art. 54 ust. 1 – Wyrabianie, posiadanie, zbywanie, nabywanie lub przystosowywanie przyrządów służących lub przeznaczonych do niedozwolonego wytwarzania lub przetwarzania środków odurzających lub substancji psychotropowych,
- Art. 55 – Nielegalny obrót międzynarodowy i wewnątrzwspólnotowy środków odurzających, substancji psychotropowych lub słomy makowej,
- Art. 56 – Wprowadzenie do obrotu i uczestniczenie w obrocie środkami odurzającymi, substancjami psychotropowymi lub słomą makową,
- Art. 58 – Udzielanie oraz ułatwianie, umożliwianie albo nakłanianie do użycia środka odurzającego lub substancji psychotropowej,
- Art. 59 – Udzielanie oraz ułatwianie, albo nakłanianie do użycia środka odurzającego lub substancji psychotropowej w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,
- Art. 61 – Obrót prekursorami,
- Art. 62 – Posiadanie narkotyków,
- Art. 65 – Nielegalna uprawa maku niskomorfinowego lub konopi włóknistych.
Zatrzymanie osoby posiadającej narkotyki
- istnieje uzasadnione przypuszczenie, że mogła popełnić przestępstwo,
- zachodzi obawa ucieczki lub ukrycia się osoby podejrzanej,
- istnieje ryzyko zatarcia śladów przestępstwa przez osobę podejrzaną,
- nie da się ustalić jej tożsamości,
- istnieją przesłanki do przeprowadzenia przeciwko tej osobie postępowania w trybie przyspieszonym.
Art. 248. § 1 Kodeksu postępowania karnego przewiduje, że zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli w ciągu 48 godzin od zatrzymania nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania. Jeżeli zatrzymany zostanie przekazany do dyspozycji sądu, to ten w ciągu 24 godzin od chwili przekazania ma czas na wydanie i doręczenie zatrzymanemu postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania.
Usługi prawne dotyczące przestępstw narkotykowych – oferta kancelarii
Oskarżenie o posiadanie narkotyków – a tym bardziej rozprowadzanie ich – ma bardzo poważny charakter i organy ścigania podchodzą do takich zarzutów z całą stanowczością. Osoba, która została zatrzymana z choćby niewielką ilością narkotyków, powinna jak najszybciej ustanowić pełnomocnika, który podejmie się jej obrony i przedsięweźmie działania zmierzające do wymierzenia jak najmniej dotkliwej kary lub umorzenia postępowania.
Jeśli osoba zatrzymana przez policję nie ma zaufanego adwokata, może wybrać obrońcę już po przewiezieniu na komisariat. Policjanci dysponują spisem adwokatów i udostępniają go na każdą prośbę. Obrońcę mogą ustanowić również najbliżsi zatrzymanego.
Zadaniem adwokata w sprawach o przestępstwa narkotykowe jest wskazanie okoliczności łagodzących, które wpłyną na kwalifikację czynu klienta. Podniesienie tych okoliczności może wpłynąć na wysokość orzeczonej kary lub nawet skutkować uniewinnieniem czy warunkowym umorzeniem postępowania.
Kancelaria podejmuje się:
- obrony osób, u których stwierdzono posiadanie narkotyków, a także oskarżonych o ich wytwarzanie, handel lub przemyt,
- sporządzania wszelkiego rodzaju pism procesowych w toku postępowania karnego o przestępstwa narkotykowe, w tym wniosków dowodowych, odpowiedzi na akt oskarżenia, zarzutów do opinii biegłych sądowych, środków zaskarżenia niekorzystnych orzeczeń organów ścigania oraz sądów w sprawach przestępstw narkotykowych,
- obrony nieletnich, tj. osób w wieku 13–17 lat, które popełniły przestępstwo związane z narkotykami,
- działań zmierzających do umorzenia postępowania przygotowawczego, zastosowania przypadku mniejszej wagi, negocjacji ugody z prokuratorem bądź zawieszenie wykonania kary.
Adwokat od spraw narkotykowych pomaga zrozumieć zarzuty i ich konsekwencje. Opracuję strategię obrony, która przyczyni się do zwiększenia szans na korzystne dla klienta rozstrzygnięcie, np. doprowadzi do umorzenia postępowania albo możliwości negocjacji ugody z prokuratorem.
Pytania i odpowiedzi
Czym są przestępstwa narkotykowe?
Przestępstwa narkotykowe opisane są w ustawie o przeciwdziałaniu narkomanii. To ten akt prawny reguluje zasady dostępu do środków i substancji odurzających oraz odpowiedzialność karną i administracyjną za naruszenie przepisów. Co ważne, polskie przepisy nie przewidują kary za przyjmowanie narkotyków, lecz za posiadanie narkotyków, wytwarzanie, wprowadzanie do obrotu, udzielanie takich środków innym osobom.
Czy posiadanie narkotyków jest zgodne z prawem?
„Posiadanie środka odurzającego lub substancji psychotropowej w rozumieniu art. 62 ustawy z dnia 21 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii jest każde władanie takim środkiem lub substancją, a więc także związane z jego użyciem lub zamiarem użycia” – taka definicja posiadania narkotyków wynika z uchwały SN w składzie 7 sędziów z dnia 27 stycznia 2011 r., sygn. I KZP 24/10.
Osoba, u której policjanci znaleźli narkotyki, musi liczyć się z tym, że zostaną wobec niej podjęte działania prawne, których rezultat jest uzależniony od ilości i rodzaju posiadanych narkotyków. Musi także być przygotowana na zatrzymanie na 48 godzin za posiadanie narkotyków.
W ciągu tych 48 godzin od zatrzymania należy zatrzymanego przekazać do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o tymczasowy areszt. Sąd ma 24 godziny na podjęcie decyzji o tymczasowym aresztowaniu. Przekroczenie tego czasu przez organ prowadzący postępowania lub sąd powoduje, że zatrzymany musi być natychmiast zwolniony.